Suret, her ne kadar resim ile doğrudan bir
yakınlık kuruyorsa da, daha çok görünürlük alanına ilişkin olguları
kavramsallaştıran bir terim; görme ve görülmenin kuşattığı anlam alanını
kapsayıcı: şekil, sima, nüsha, kopya, misal, timsal... Suret, böylesi kavramları
zihinlere taşırken, her söz gibi temsil, tasvir ve taklide tutunarak dilsel
işlemlere dahil olur. Temsil, tasvir ve taklit -yazısal, sözel, görsel- bir
sözü ya da bir söylemi kuran temel öğelerdir. Suretin sözünü ve söylemini de
birlikte kurarlar.
